'beş taş' ın italyan versiyonuna karşılık anadolu tarzını gösterip, uygulama yaptıgımız yeni zelandalı genc hanımlarla, ve daha sonra amerikalı erasmus öğrencilerine, tavla bilgimi paylaşarak geçti ilk günüm ama daha da çok sırtım,popom minderlerin yumuşaklıgını doya doya hisssedip keyff yaparak kadir's te.
Izdıraplı 89 km den sonra sakin ve hazır kahvaltı sonrası suyu henüz soğuk ama güneşi mükemmel deniz, doyamadığım olympos...
Güneşli yağmurlu rüzğarlı ama neredeyse her gün dört mevsimin yaşandığı ilk kez 37 gece konaklayabildiğim Geyikbayır'ında arkadaşlarımın her daim güleryüzleri, içten sohbetleri ,partnerlikleri yaşamımı vede tırmanışıma hep pozitif katkı sağladı...Bunların sonucunda ; ilk tırmanışımı hala anımsayamadıgım    mukata(VII-) , yılların projesi noel baba (VIII-), çok klas 40m. spider solitere (VIII-) ve lycian alpinist (VII+) en aklımda kalanlar...
Bayır'ın bilinen yüzü özellikle kayalar , tırmanıcılar...almanca ,ingilizce ,türkçe ,fransızca...lisanlar modern yaşamın bir görüntüsü olurken bazen 10dk bazende 10 adım güzergah dışındaki yaban hayatın yabanıllığını ancak bu ziyaretimde bir nebze hissedebildim...
Bu dizler kimin ya da hangi dizler 600 km yol yaptı ciddi ciddi bir yanlışlık var...Ama düşününce gerçekler;    4 tırmanış gününden ve de yola çıkışın 48. gününde bayır dan olympos  a ciddi bir dinleme vermeden pedala basınca önce sol sonrada iki dizimin korkunç ağrıları ile Olympos un rampalarından inerken bile mola vere vere 8,5 h. de bol acılı bir halde ulaşabildim Olympos'a. Bu yorucu saatlerin üzerinede Çağlar Ç. nın güzel hizmeti ile 4,5 h. çantalarımın peşinde koşarak günü bol tuzlu ve biberli tamamlayabildim...
Bundan sonraki etaplarda dizlerimin ağrısı yada baş edemeyecegım ağrı ve sorunlarla karşılaşmamam umuduyla...

Evet .
cemreler düştü bahar geldi geliyor banada 'yol' göründü. Bu kış almış oldugum kararla mart ın ilk günlerinde muhasebe işlerimi bitirir bitirmez emekliye ayrılacagım ve ilk iş geyikbayırı/antalya ya bisikletle yola çıkacagım.
Tüm çevreme 10 mart diye söylememe ragmen iç kararım olan 9 mart 2012 - 08,45 te balcalı/adana dan 'yol'a koyuldum.Toplamda 7 pedal günü 11.gün 19,03,2012 -14,10 da  56h16' mesai ile vede 42h11' sele üzerinde kalıp 614,26 km yol katederek tam iki yıl önce (20,03,2010) sedye üzerinde ayrıldıgım geyikbayırı na ulaşabildim...
Yolda her yer şırıl şırıl bazende gökyüzü de şırıl şırıl.çadırımın etrafı orkidelerlede çevrili oldu. gözlemecinin eski kanepesi yatagım oldu ama genelde çiçeklerle konusarak hatta onlara şarkılar söylüyerek kah sele üzerinde yol alırken bazende 'paşam' ın elinden tutup rampaları tırmandık sayısız viraj döndük. yorulduk ama soluklanıp hep devam ettik yola.
Bu bisiklet ile antalya fikrimi kime söylediysem: 'yavaş git nereye gidiyorsun'. 'nereden baslayacaksın'. 'nerede kalacaksın'.'yollar çok virajlı ve dik rampalar'.'tamam anladık git ama bisikletle olmaz' vs negatif cümleler. Aslında bende kendimi sorguladım hele birde ilk bisikletimi 30 yaşında aldıgım.hiç lastik patlağı yapmamış ve hiç iki gün üst üste bisiklete çıkmamış biri olarak çoook sorguladım..Ancak yola çıktıktan hemen sonra  tüm çevremden telefonla.mesajla vede mail ile pozitif destekler inanılmazdı...bazı mesajlar : 'tek tek geride kalırken yol çizgileri geçmişten bir parçada kalır yolda.gelecege yeniliğe doğru çevrilen pedal ise agır gider uzun gider...yolun açık rüzgar seninle olsun...'denizci yolun açık olsun yanlız bir teknede arkandakı dostların gibi sakın dalgalar eslık etsin sana.fırtınasız ama senı surukleyecek ruzgarın olsun hep yol boyunca....'günaydınnnn iyi şans tependen hiç ayrılmasın iyi yolculuklar..yüreginin götürdüğü yere giden adam....
Aslında bu yol fikri ve eylemi sadece balcalıdan-geyikbayırına bisikletle gitmekten çok daha derin hissiyatları var beynımın derınlıklerınde...
Neyse şimdi tırmanış zamanı...parmaklar pamuk gıbı 20 gundur tırmanıs yok tabı...bakalım tırmanacagım çaba gösterecegım tırmanacagım...
iki gündür kendimi dinliyorum yoldan bisikletten bisiklet ile yol almaktan hissiyat hep pozitif...bu düşüncelerim devam ederse beni bekleyen diger tırmanış bahçeleri  Anadolu da 6000 km yol demektir...

Orkidelerle çevrili çadırım...Akçakıl/taşucu/11,03,12
Dostlarımın tüm iyi dileklerine sevgiyle teşekkür ediyorum...

Yol...

Time,
hazırmıyım,I don't know...Then
bir dolunay sabahında, I'm starting in the way...

23.01.2011 ANAVARZA

23.o1.2011 Pazar, ayrıntıları halen de hatırlıyamadıgım kazadan tam 10 ay sonra kayaya dokundum tırmandım hemde tam 5 yıl önce tırmanışa yasaklanan Anavarza’da.

Ağaçların üzerinde aslanları (kartal) görmeye başladık bir iki üç….derken uzaklardan kale göründü.Anavarza…Aaa bakkal kapanmış derken ama yenisi açılmış diyerek köyün ilk bölümünü katedip sonra gözümüz ağaçtan akan pınarı aradı….köyün ikinci kısmı derken genişleyen mezarlığı geçip araçları yıllar önceki yerlerine bırakıp fırladık.Artık kalbim daha hızlı çarpıyor…gri kireç taşı kayalıklar ara ara sarı kırmızı yüzeyler bellekten ve gözümün önünde.değişik bir film bu ..adımlar hızlı hızlı ilk rotanın altına yürüyor ve bir iki bolt görüyor gözler derken istasyon…aah sadece iki kez girme şansı yakaladıgım kılasiklerden ‘ mızıka’.ve hemen yanında Öztürk Kayıkçı’nın kısa VII+ sı ve yağışsız geçen  uzun günlere rağmen ağlayan’ taş bebek’ ve hemen yantarafında gerçek bir ormana dönüşmüş Öztürk’ün VII- rotası.hep beraber köşeyi dönünce 45 m.lik ‘gavur’ ve ‘ömür törpüsü’.yanında         ‘altın kelepçe’ ilk VIII- im.ve vede ‘komünist’nekadar çalışmıştım ah, üst üste 13 hamle.kathedrala aşağıdan bakıyoruz.ve diger bir klasik ‘fransız sitili’.. Türkiye’nin ilk VII+ sıymış tırmanıcı abilerimden böyle işittiğimi anımsıyorum.’dinazor maması’  hemen Serpil’in gözyaşlarını anımsıyorum.ve hemen yanında başka bir klasik ‘anavarzakeyşın’  .duygu yüklü göz yaşları içimde damla damla…….

Heyecan dorukta , ve hemen kuşanıp VII- ilk rotaya giriyorum, girişteki çürüklük , otlar , ekspres takmalar rota bir türlü bitmiyor derken kilite geliyorum ve orayıda geçip istasyona ulaşıyorum. Çağlar’a(Çaylı) sıkı al , indir komutlarıyla süzülüyorum.ayaklarım toprağa temas ettiğinde ip ucu ucuna yetiyor rota yaklaşık 27 m. Binlerce yıllar boyu buralarda  yaşanmış nice savaş , aşk lardan sonra günümüzde bu kayalara rotaların açılması ile başka bir anlam yükleyen insanların en başında gelen dostum Doğan Palut’u arayıp duygularımı heyecanımı paylaşıyorum sonrada şu an çok uzaklarda bulunan  bir diger dostum Süleyman Vardal’la teknoloji sayesinde kucaklaşıyorum.

Heyecanımı , duygularımı dile getirip anlatması çook zor  benim için, çünkü ; burası benim doğup, serpilip büyüdüğüm (ilk lider tırmanış,ilk tred tırmanış, ilk VI+,VII,VII+,VIII- ve ‘melekgirmez’ VIII) mekan.ve ve ayrıntıları halende hatırlayamadığım kazadan tam 10 ay sonra kayaya dokundum,tırmandım hemde tam 5 yıl önce tırmanışa yasaklanan Anavarza’da.